صِحَّةِ الْابْدانِ وَ سَعَةِ الْارْزاقِ . « 1 » باب توبه و باب خشنوديش را به رويت گشوده ، هرگاه او را بخوانى صدايت را بشنود ، چون با او به راز و نياز برخيزى رازت را بداند ، پس نياز به سوى او مىبرى و راز دل با او در ميان مىگذارى ، از ناراحتىهايت به او شكايت مىبرى و چارهء گرفتارىهايت را از او مىخواهى ، بر امورت از حضرتش يارى مىطلبى ، از خزائن رحمتش چيزهايى را مىخواهى كه غير او را بر عطا كردنش قدرت نيست ، از قبيل زياد شدن عمرها ، سلامت بدن‌ها و گشايش رزق‌ها . حضرت سيدالساجدين عليه السلام در مناجاتش از خداوند درخواست نوشاندن آب توبه نموده و مىفرمايد : خدايا ! بر محمد و آلش درود فرست ، ما را از آنان قرار ده كه درخت‌هاى گناهان را در برابر ديدگان دل خود نشاندند و با آب توبه سيرابشان كردند تا آن كه برايشان ميوهء پشيمانى به بار داد . پس ايشان را از پوشيده‌هاى عالم برين آگاه ساختى و از ترس‌ها و اندوه‌ها و درختان ايمنشان گردانيدى . « 2 » به خواست حضرت محبوب و لطف و عنايت جناب دوست ، در شرح دعاى سى و يكم كه در باب توبه و انابه است ، مطالب لازم به طور مفصّل خواهد آمد . مكاره‌اى كه به واسطهء حوادث طبيعى ، همچون زلزله ، سيل ، طوفان و يا مشكلات اجتماعى و اقتصادى به انسان رو مىكند ، گره‌اش با حوصله و صبر و دعا و درخواست از حق قابل گشوده شدن است .

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : نامهء 31 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 91 / 127 ، باب 32 ، حديث 19 .